İçime çektikçe çoğalıyorsun….

ZELİHA ÇAKTI

  

 

İçime çektikçe çoğalıyorsun….

 

O zamansız unutuluşun ardından yeniden hatırlanmanın sevinci, seni paylaşmaya boyun eğmenin ve hep gizliliğin gölgesinde kalacak olmanın acısına büründü. Uykunda soluğunun bir başka soluğa karıştığını bilerek geçirdiğim sayısız gecelerde, gururumu parça parça bölüp kendimi yokettim. O tarifsiz ağrıyı uyuşturmak için ruhumdan, kimliğimden, kadınlık onurumdan vazgeçtim. Her şeye rağmen direnebilmek için kendimden vazgeçtim. Geriye dönüş kapılarını sonsuza kadar kapatmış oldum böylece.

*****************************************

Yaşam bir izinle sınırlanamaz, gemlenemez bir tutkudur bana...

Kendi cinnetimle savaşıyorum, ararken geçmişimi...

Yüzümde her daim nöbete duran, içimdeki depremi maskeleyen gülücüğü bir kenara bıraktım...

Yıllardır söylenmeyip saklanmış, dilin ucuna kadar gelip tutulmuş, tam haykırılacakken içe atılmış yüzlerce sözcük, hafızaya kelepçelenmiş binlerce söz, dile getirilmemiş on binlerce itiraz akıtılmamış onca gözyaşı ilmek ilmek çözülüp saçılıverecek ortalığa...

******************************************

Seninle geçen zaman bir daha tekrarı olmayan, doğaçlama bir melodi gibi benim için... Sanki birlikte yazılmış kaderimizin sayılı dakikalarından an çalıyorum. Öylece karşında oturup seni seyretmeyi, sana yemek hazırlamayı, seninle sohbet etmeyi,, seninle birlikte uyumayı, yani paylaştığımız ne varsa hepsini bir daha asla okuyamayacağım bir şiiri kelime kelime içime sindirir gibi, soluk soluğa hissederek yaşıyorum... Öyle birikmişsin ki içimde... Seni yaşamakla tüketmem, seni sıradanlaştırmam mümkün değil.

 

ZELİHA ÇAKTI

ZELİHA ÇAKTI

Sevda yarına, düş yarına…
YÜREKLİ OLMAK!
İnsan saklanmaktan vazgeçiyor
“...ve ruhum kendi üzerime boşalıyor.”
Kaç zaman sonra bilmiyorum,
Gitme….
İçime çektikçe çoğalıyorsun….
Sevgi ve aşk hayatın öznesidir…